پروفسور سونیخسن سعی می‌کند این کار را به خوبی انجام دهد.

نامه سرگشاده به وزیر بهداشت فدرال نینا وارکن

سالزبورگ ، 19.01.2026

وزیر محترم فدرال، وارکن،

از اظهارات صریح اخیر شما در مورد آزادی درمان و استقلال بیمار بسیار سپاسگزارم. در وب‌سایت BMG، شما عیناً می‌نویسید: «در آلمان، آزادی درمانی که توسط قانون اساسی برای پزشکان محافظت می‌شود، در اصل اعمال می‌شود. پزشکان به طور مستقل و خودمختار در مورد درمان بیماران تصمیم می‌گیرند. دامنه خدمات ارائه شده توسط بیمه درمانی قانونی مبتنی بر شواهد علمی اثبات شده است و توسط سیاستمداران تعیین نمی‌شود. به همین ترتیب، بیماران آزادند که تصمیم بگیرند کدام درمان را می‌خواهند انجام دهند.»(1)
به عنوان رئیس سابق شبکه پزشکی مبتنی بر شواهد آلمان و استاد دانشگاه در رشته پزشکی عمومی و خانواده (که قبلاً دانشگاه پاراسلسوس سالزبورگ، دانشگاه ویتن/هردکه، دانشگاه پزشکی وین بود)، خوشحالم که شما در آلمان به شدت برای بازگشت به اصول پزشکی مبتنی بر شواهد (EBM) طبق گفته بنیانگذار آن، دیوید ساکت، تلاش می‌کنید.
دیوید ساکت، پزشکی مبتنی بر شواهد (EBM) را بر سه رکن به یک اندازه مهم تعریف می‌کند. علاوه بر شواهد مطالعه، تخصص بالینی پزشک و استقلال بیمار پیش‌نیازهای ضروری برای یک تصمیم آگاهانه و مشارکتی در مورد اجرای یک روش پزشکی هستند. ساکت کلمه به کلمه می‌نویسد:
«[EbM] نیازمند یک رویکرد از پایین به بالا است که بهترین شواهد خارجی را با تخصص بالینی فردی و انتخاب بیماران ادغام کند» (2)
متأسفانه، آلمان در طول همه‌گیری کرونا از این اصول بسیار فاصله گرفته است. اقدامات کرونایی توسط اسلاف شما و بدون شواهد علمی و گاهی برخلاف توصیه‌های علمی تیم بحران در RKI (موسسه رابرت کخ) انجام شده است، همانطور که اکنون از صورتجلسات RKI می‌دانیم.
متأسفانه، رابرت اف. کندی، وزیر بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، نیز حق داشت که از پیگرد قانونی کیفری و انضباطی پزشکان انتقاد کند، که در آلمان، زمانی که پزشکان از آزادی درمانی و استقلال بیمار حمایت می‌کردند، امری رایج بود و هنوز هم هست. من در اینجا به عنوان مثال به دکتر رونالد وایکل، دکتر بیانکا ویتزشل، دکتر هاینریش هابیگ و دکتر مایکل فوتی اشاره می‌کنم.
و متأسفانه، محدود کردن آزادی پزشکان در انتخاب درمان و استقلال بیمار با همه‌گیری کرونا پایان نیافت. این محدودیت به شکل اجباری شدن واکسیناسیون سرخک که به طور فزاینده‌ای سختگیرانه‌تر شده است، ادامه دارد، که فاقد هرگونه مبنای علمی است.
ما به عنوان شبکه پزشکی مبتنی بر شواهد آلمان، پیش از این انتقاد خود را از بحث عمومی پیرامون واکسیناسیون اجباری در سال ۲۰۱۹ ابراز کرده بودیم. درخواست ما از دولت فدرال و وزیر بهداشت وقت مبنی بر عدم محدود کردن آزادی درمان و استقلال بیمار از طریق واکسیناسیون اجباری، متأسفانه مورد توجه قرار نگرفت. قانون حفاظت از سرخک در سال ۲۰۱۹ بدون مبنای علمی و بدون ضرورت تصویب شد.
اجازه دهید به طور خلاصه وضعیت اپیدمیولوژیک سرخک را شرح دهم. به طور متوسط، طی 10 سال گذشته، تقریباً 500 مورد سرخک در سال در آلمان وجود داشته است. بین سال‌های 2015 تا 2019، برخلاف ادعاهای آقای اسپان در آن زمان، موارد ابتلا کاهش یافته است. بنابراین، بر اساس افزایش تعداد موارد، نیازی به واکسیناسیون اجباری نبود. همچنین هیچ مرگ یا عوارض جدی وجود نداشت. در طول "سال‌های کووید-19"، سرخک عملاً ناپدید شد (76 مورد در سال 2020، 8 مورد در سال 2021 و 15 مورد در سال 2022). در سال‌های 2023-2024، افزایش اندکی به سطح قبل از کووید-19 (79 مورد در سال 2023 و 645 مورد در سال 2024) وجود داشت، اما تا سال 2025 این تعداد دوباره شروع به کاهش کرده بود (233 مورد) (3).
یک وضعیت اضطراری همه‌گیر ناشی از سرخک، که محدودیت حقوق اساسی (در اینجا، حق سلامت جسمی طبق ماده 2، بند 2 قانون اساسی) (4) را توجیه کند، دهه‌هاست که در آلمان وجود نداشته است، اگر واقعاً وجود داشته باشد. عوارض و مرگ و میر ناشی از سرخک قبل از معرفی واکسن سرخک در اوایل دهه 70 تقریباً به صفر رسیده بود، بنابراین واکسیناسیون به طور کلی جای سوال دارد. این موضوع قابل بحث است. در غیاب داده‌های مطالعاتی قابل اعتماد، مشخص نیست که اثرات توقف واکسیناسیون امروز چه خواهد بود. میزان مرگ و میر و عوارضی که در حال حاضر به عنوان مدرکی از مزایای واکسیناسیون جمعیت ذکر می‌شود، یا از کشورهای در حال توسعه ناشی می‌شود که از نظر بهداشت، تغذیه و مراقبت‌های پزشکی با آلمان قابل مقایسه نیستند، یا از ارقام آلمانی قبل از معرفی واکسن، یعنی از زمانی که آن هم با امروز قابل مقایسه نیست، به ویژه در مورد مراقبت‌های پزشکی.
در هر صورت، اگر هیچ مدرک معتبری برای فواید واکسیناسیون وجود نداشته باشد، نمی‌توان هیچ اجباری برای واکسیناسیون وضع کرد، و مطمئناً اگر، همانطور که RKI، STIKO و PEI آشکارا اذعان می‌کنند، واکسیناسیون سرخک (که اکنون فقط به صورت واکسن سه‌گانه MMR یا واکسن چهارگانه MMRV در دسترس است) بتواند منجر به عوارض جانبی جدی و آسیب واکسن شود، این کار امکان‌پذیر نیست.
حتی ادعای محافظت از به اصطلاح «کودکان آسیب‌پذیر» نیز توجیه قانع‌کننده‌ای برای واکسیناسیون اجباری نیست. در آلمان، تقریباً ۱۷۰ کودک هر ساله بر اثر بیماری‌های عفونی جان خود را از دست می‌دهند، اما حتی یک کودک هم بر اثر سرخک نمی‌میرد. «کودکان آسیب‌پذیر» بر اثر آنفولانزا، عفونت‌های پنوموکوکی، عفونت‌های استافیلوکوکی، عفونت‌های استرپتوکوکی و سایر بیماری‌های عفونی شایع جان خود را از دست می‌دهند، اما بر اثر سرخک جان خود را از دست نمی‌دهند.
با توجه به نسبت سود به زیان واکسیناسیون سرخک، فقدان سود فردی و فقدان شواهد سودمندی در سطح جمعیت، با پتانسیل قابل توجهی برای زیان جبران می‌شود. سود فردی (نه سود جمعیتی!) واکسیناسیون با خطر ابتلا به بیماری و عوارض آن در هر فرد سنجیده می‌شود. با میانگین 500 مورد سرخک در سال و 83 میلیون نفر جمعیت در آلمان، خطر ابتلا به این بیماری تقریباً 0,0006٪ در سال است و بنابراین خطر ابتلا در طول عمر، با فرض امید به زندگی 80 سال، 0,048٪ است. علاوه بر این، طبق گزارش ECDC، تقریباً 20٪ از موارد سرخک در افراد واکسینه شده رخ می‌دهد (5). خطر عوارض یا مرگ حداقل 1000 برابر کمتر است، یعنی کمتر از 0,000048٪. حتی اگر فقط آمار مربوط به بخشی از جمعیت مستعد ابتلا به سرخک، تقریباً ۸ تا ۱۰ میلیون نفر در آلمان (واکسینه نشده‌ها و حدود ۲۰٪ از افراد واکسینه شده) را در نظر بگیریم، خطر ابتلا به عوارض و مرگ در طول عمر تنها حدود ۰.۰۰۰۵٪ است.
طبق ارزیابی‌های موسسه پاول ارلیش از سال ۲۰۱۲ (داده‌های جدیدتر در دسترس نیست!)، به طور متوسط ​​​​تقریباً ۱۱۰ گزارش از آسیب‌های جدی ناشی از واکسن در هر سال وجود دارد که خود PEI ارتباط علیتی بین واکسیناسیون و آسیب را در حدود نیمی از آنها ممکن یا محتمل می‌داند (6). علاوه بر این، PEI اذعان می‌کند که گزارش کمتر از حد انتظار تقریباً ۱:۱۰ تا ۱:۲۰ قابل پیش‌بینی است و بنابراین باید تقریباً ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ عارضه جانبی جدی را پیش‌بینی کنیم (7). حتی با این فرض محتاطانه که فقط ۶۰۰ عارضه جانبی جدی در سال به طور علیتی با واکسیناسیون مرتبط هستند، خطر ابتلا به یک عارضه جدی واکسیناسیون برای حدود ۱.۲ میلیون واکسن MMR یا MMRV که در سال تجویز می‌شود، تقریباً ۰.۰۵٪ و بنابراین برای دو واکسن تجویز شده توسط قانون حفاظت از سرخک ۰.۱٪ خواهد بود. این ۲۰۰ برابر بیشتر از خطر ابتلا یا مرگ ناشی از عارضه سرخک در طول عمر است.
بنابراین، در حال حاضر یک منع نسبی برای واکسیناسیون سرخک وجود دارد که توسط داده‌های اپیدمیولوژیک تأیید شده است. با توجه به این عدم تعادل شدید بین سود و زیان بالقوه فردی، من واکسیناسیون کودکان با هر یک از واکسن‌های MMR یا MMRV موجود در آلمان را بدون اطلاعات کافی و هشدار به والدین، از نظر اخلاقی غیرقابل قبول می‌دانم. لطفاً حرف من را اشتباه برداشت نکنید: برخلاف افتراهای گسترده علیه من، من اساساً مخالف واکسیناسیون نیستم، اما مدافع سرسخت پزشکی مبتنی بر شواهد، آزادی درمان و استقلال بیمار هستم.
هر کسی که معتقد است باید در ایجاد آلمانی عاری از سرخک یا حتی ریشه‌کنی سرخک در سراسر جهان از طریق واکسیناسیون سرخک مشارکت کند، می‌تواند فرزندان خود را در برابر سرخک واکسینه کند، اما با توجه به وضعیت اپیدمیولوژیک فعلی، واکسیناسیون اجباری منتفی است.
به همین دلیل، من به دلیل وجود یک مورد منع نسبی، گواهی معافیت از واکسیناسیون برای کودکان سالم آلمانی صادر می‌کنم. همانطور که مطمئناً می‌دانید، قانون حفاظت از عفونت، در بخش 20، بند 9، بین موارد منع مطلق و نسبی تمایز قائل نمی‌شود، بلکه فقط به طور کلی از موارد منع صحبت می‌کند. مردم از سراسر آلمان برای دریافت معافیت از واکسیناسیون برای فرزندانشان به من در اتریش مراجعه می‌کنند زیرا پزشکان آلمانی دیگر معافیت‌های موجه و مبتنی بر پزشکی و علمی اعطا نمی‌کنند، زیرا بسیاری از پزشکان اخیراً به دلیل ادعای صدور گواهی‌های بهداشتی جعلی، مورد ارعاب، آزار و اذیت، آزار و اذیت با تفتیش منازل، محکومیت و مجازات کاملاً نامتناسب قرار گرفته‌اند.
بسیار خرسندم که اکنون قصد خود را برای احیای پزشکی مبتنی بر شواهد، آزادی درمان و استقلال بیمار در آلمان اعلام کرده‌اید. لطفاً من را در جریان برنامه‌های خود قرار دهید.
• اصلاح قانون حفاظت در برابر عفونت و قانون حفاظت در برابر سرخک،
• لغو الزام واکسیناسیون سرخک که خلاف قانون اساسی است،
• برای محافظت از پزشکانی که جرأت می‌کنند از طریق گواهی‌های بهداشتی کاملاً صحیح، از بیماران خود در برابر خودسری‌های دولتی محافظت کنند
• برای توانبخشی و جبران خسارت پزشکانی که به ناحق محکوم شده‌اند.
پیشاپیش از پاسخ سریع شما متشکرم! خوشحال می‌شوم توضیحات بیشتری ارائه دهم و در این مورد بیشتر بحث کنم.

با احترام،
دکتر پزشک. آ. سونیخسن