ترس از پهپادها در آلمان
اول ویروس، حالا پهپادها.
حالا رسانه‌ها دوباره دیوانه شده‌اند، این بار برای ایجاد ترس از پهپاد. پنج سال پیش، مبارزه علیه یک ویروس ظاهراً بسیار خطرناک آغاز شد. آزادی‌های اساسی سرکوب شدند و یک روان‌پریشی جمعی ایجاد شد.
این کمپین آنقدر موفق بود که طبقه سیاسی و رسانه‌های آن اکنون دوباره در تلاشند.
در پی کمپین پهپادها، کاهش هزینه‌های اجتماعی در حال اجرا است. اتحادیه‌ها و سازمان‌های رفاه اجتماعی مجبور به سکوت شده‌اند. حتی اعتراضات معمول هم به گوش عموم نمی‌رسد.
طبق معمول، دولت با فقیرترین و نیازمندترین افراد شروع می‌کند. قرار است سطح مراقبت یک لغو شود یا اعطای مراقبت سخت‌تر شود. ناهلس، رهبر سابق حزب سوسیال دموکرات، از موقعیت خود در بخش مراقبت قدردانی می‌کند و پیشنهاد کاهش هزینه‌های مسکن و مزایای اجتماعی را می‌دهد. این امر هزینه‌هایی بالغ بر ۳ میلیارد یورو را حذف می‌کند.
اما همه اینها برای پوشش هزینه‌های هنگفت تجدید تسلیحات کافی نخواهد بود. بنابراین، باید به حقوق بازنشستگی رسیدگی شود. با حذف تعدیل حقوق بازنشستگی با نرخ تورم، بودجه اضافی آزاد خواهد شد.
اما هفتاد و دو پادگان و ۱۰۰۰۰۰ سرباز وظیفه هزینه بسیار بیشتری خواهد داشت و سطح زندگی طبقات پایین و بخش‌های بزرگی از طبقه متوسط را پایین می‌آورد.
برای فرونشاندن ناآرامی و نارضایتی، کیسوتر، عضو حزب دموکرات مسیحی، توصیه می‌کند که وضعیت تنش اعلام شود، وضعیتی که در آن دولت قدرت سرکوب هرگونه اعتراضی را داشته باشد. به مرتس نقش یاوه‌گوی وحدت داده می‌شود. و سودر، البته، می‌خواهد در این هیاهو شرکت کند و درباره سرنگونی پهپادها صحبت می‌کند. این مرد یک بیمار روانی نیست؛ او عمداً این سناریو را می‌سازد، به این معنی که وقتی جهت باد تغییر می‌کند، ناگهان شروع به نواختن شیپور صلح می‌کند.
حزب کارگر سوئیس (BSW) تاکنون تنها اپوزیسیون است در حالی که حزب AfD سکوت کرده است، اگرچه امیدهای زیادی به آن بسته شده است که با جنون جنگ مخالفت کند.
تا زمانی که طبقات پایین و متوسط خشم خود را ابراز نکنند، طبقه سیاسی به حملات تهاجمی خود به دستاوردهای اجتماعی ادامه خواهد داد. آیا اگر اوضاع وخیم‌تر شود، حزب AfD وارد عمل خواهد شد؟
«درست زمانی که چک‌ها برای رأی دادن می‌روند و اتحادیه اروپا به طور فزاینده‌ای وحشت‌زده است زیرا مخالفان اتحادیه اروپا پیروز خواهند شد، «پهپادهای روسی» بر فراز فرودگاه پراگ ظاهر می‌شوند. این مطمئناً فقط یک تصادف است...
با این حال، سطح تبلیغات حیرت‌انگیز است. این یک «مشاهده احتمالی (!) پهپاد» است - خود پهپاد تأیید نشده است. با این وجود، دولت اتحادیه‌گرای افراطی در پراگ تمام تلاش خود را می‌کند - یک وضعیت اضطراری! هیچ کس قصد ندارد افکار عمومی را بی‌حس کند...
اعلام شد که آنها «تک‌تیراندازها را در حال عملیات دارند»، «هلی‌کوپترها» در راه هستند و در حال آماده شدن برای بستن حریم هوایی هستند...»
https://tkp.at/2025/10/04/tschechiens-wahl-im-visier-der-phantomdrohnen/
هرمان گورینگ، در طول محاکمات نورنبرگ، در زندان بود و با روانشناس گوستاو گیلبرت مصاحبه‌ای انجام داد.
گورینگ گفت: «البته که مردم جنگ نمی‌خواهند. چرا یک کشاورز ساده باید جان خود را به خطر بیندازد وقتی بهترین چیزی که می‌تواند از جنگ به دست آورد این است که بدون هیچ آسیبی به مزرعه‌اش برگردد؟ هیچ‌کس جنگ نمی‌خواهد - نه در روسیه، نه در انگلستان، نه در آمریکا و نه در آلمان.»
این بدیهی است. اما در نهایت، رهبران یک کشور سیاست‌های آن را تعیین می‌کنند. و جلب حمایت مردم از این سیاست‌ها آسان است.
فرقی نمی‌کند دموکراسی، کمونیسم، پارلمانتاریسم یا دیکتاتوری فاشیستی باشد.
گیلبرت پاسخ داد: «اما دموکراسی یک تفاوت دارد - مردم می‌توانند نظرات خود را از طریق نمایندگان منتخب بیان کنند.» گورینگ پاسخ داد: «البته، این خوب است، اما چه مردم صدایی داشته باشند و چه نداشته باشند، همیشه می‌توان آنها را مجبور به اطاعت کرد. ساده است: به آنها بگویید که مورد حمله قرار گرفته‌اند و سپس صلح‌طلبان را به میهن‌پرستی و به خطر انداختن کشور متهم کنید. این در هر کشوری جواب می‌دهد.»
✍️ ۱۸ آوریل ۱۹۴۶، به نقل از کتاب خاطرات نورنبرگ نوشته گیلبرت
«نوشته‌ی ولفگانگ هوبنر | فریدریش مرتس هرگز صدراعظم محبوب یا موفقی نخواهد بود. با این حال، او تمام تلاش خود را می‌کند تا حداقل اولین صدراعظم اضطراری جمهوری فدرال شود. روس‌هراسی که او و دیگران به شدت از آن حمایت می‌کنند، نظامی‌سازی اقتصاد و جامعه، و تشدید هیستری جنگ، همگی در یک هدف پنهان، اما به طور فزاینده‌ای آشکار، همگرا می‌شوند: تبدیل آلمان به یک وضعیت اضطراری که در آن حقوق اساسی محدود یا تعلیق می‌شوند، اما قدرت دولت می‌تواند ابعاد دیکتاتوری به خود بگیرد.»
https://pi-news.net/2025/10/mit-kriegshysterie-in-den-notstandsstaat/
پروفسور هامبورگ در توییتر (X) در تاریخ 05.10.25:
«ما باید تغییر آب و هوا را «فاجعه اقلیمی»، بیمارستان‌های خالی را «پر از جمعیت»، توهمات را «پهپاد» و کمک‌های اجباری را «کمک داوطلبانه» بنامیم. در غیر این صورت، ما رادیکال‌های راست‌گرا هستیم!»
پیشینه: این مطالبه که اجبار را داوطلبانه بنامیم، بهتر از هر چیز دیگری نشان می‌دهد که @georgrestle
کاملاً از حقیقت و روزنامه‌نگاری فاصله گرفته است.»
«از نظر روانشناسی، این تصادفی نیست: اثبات اجتماعی ("همه در مورد آن صحبت می‌کنند") جایگزین بررسی دقیق می‌شود. ترس بر ملاحظه غلبه می‌کند. رویکرد اکتشافیِ در دسترس بودن، امر قابل مشاهده را به امر محتمل تبدیل می‌کند. هر کسی که موضوع را کنترل می‌کند، دستور کار را کنترل می‌کند - نه فقط تیترها، بلکه خودِ برداشت را.
نتیجه نهایی یک درس ساده است، تقریباً پیش پا افتاده در انفجارش: دستکاری نه تنها از طریق دروغ، بلکه از طریق سرعت، احساسات و تکرار موفق می‌شود. دراماتورژی واقعیت را در اختیار می‌گیرد. کسانی که آن را می‌فهمند می‌توانند آن را افشا کنند یا آن را دوباره اجرا کنند.
شواهد تجربی کاملاً حق با پورنر است: از میان تمام «حملات»، از کپنهاگ گرفته تا نروژ، مونیخ، پراگ و ویلنیوس، حتی یک عکس از این پهپادهای خیالی وجود ندارد. حتی یک بار هم یکی از آنها سرنگون نشد. حتی یک بار هم هیچ اطلاعات زمینه‌ای در مورد این حادثه فاش نشد. اما هیچ کس درخواست مدرک نمی‌کند.
https://tkp.at/2025/10/05/drohnenkampagne-das-playbook/
«در واقع، اقدامات مربوط به انتشار صفر خالص (معامله سبز) عمداً شرکت‌های کوچک و متوسط را خفه می‌کند و راه را برای شرکت‌های بزرگ هموار می‌سازد. بخشی از این طرح این است که شرکت‌های کوچک و متوسط عملاً هیچ حمایت سیاسی ندارند و بسیاری از آنها روزانه برای بقا تلاش می‌کنند و اغلب در نهایت به ورشکستگی می‌رسند. در نیمه اول سال ۲۰۲۵، ورشکستگی‌ها نسبت به سال گذشته ۹.۴ درصد افزایش یافت و به ۱۱۹۰۰ شرکت رسید.»
هنوز هیچ نشانه‌ای از تغییر سیاست در مورد تغییرات اقلیمی وجود ندارد. نخبگان شرکتی آلمان نتوانسته‌اند ابتکار عمل را برای ایجاد تغییر سیاسی به دست بگیرند. آلمان از نظر اقتصادی و اجتماعی به سمت پاییزی داغ پیش می‌رود.
تسلط بر طوفان‌های پیش رو
در نهایت، همه اینها به شکل وخامت شرایط مالی، افزایش کسری بودجه، افزایش هزینه‌های برنامه‌های دولتی، افزایش نرخ بهره و تورم افسارگسیخته، گریبان طبقه سیاسی و دولت را خواهد گرفت.
در نهایت، ما شاهد فروپاشی یورو و کل پروژه اتحادیه اروپا خواهیم بود.
https://tkp.at/2025/10/10/der-beschleunigte-zusammenbruch-deutschlands/